H ελληνική οικονομία δεν πρόκειται ποτέ ξανά να αρμενίσει ορθά, διότι τα χρόνια της κραιπάλης που προηγήθηκαν έχουν "στραβώσει τον γιαλό" της πραγματικής οικονομίας.
Σκεφτείτε πόσο δάκρυ έχει χυθεί από τον επιχειρηματικό κόσμο (΄τόσο τους κρατικοδίαιτους όσο και τους ... τίμιους) για την αύξηση του ΦΠΑ κατά 5% (στην εστίαση 10%) την αύξηση των καυσίμων κατά 100% (λόγω ΕΦΚ), το "χαράτσι" κλπ. Οι αυξήσεις αυτές συνέβησαν μετά την εμφάνιση της κρίσης.Όλοι συμφωνούμε ότι αυτή η στρατηγική αύξησε σε ένα ποσοστό τα κόστη και επηρέασε δυσμενώς την βιωσιμότητα των επιχειρήσεων και την ανταγωνιστικότητα προϊόντων και υπηρεσιών, λόγω των φόρων.
Διυλίζουμε τον κώνωπα και καταπίνουμε την κάμηλο: Ξεχνάμε όμως ότι πριν την κρίση, οι τιμές των προϊόντων αυξήθηκαν απότομα με την εισαγωγή του Ευρώ. Οι αυξήσεις αφ' ενός δεν οφειλόταν στους φόρους (που ήταν χαμηλότεροι) και αφ' ετέρου ήταν πολύ μεγαλύτερες (της τάξης του 300%).
Αν οι πρόσφατοι φόροι ανέβασαν τα κόστη και μείωσαν την ανταγωνιστικότητα, καθιστώντας την ανάπτυξη ΜΗ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗ εξαγγελία, ας αναλογιστούμε πόσο περισσότερο είχαμε "πυροβολήσει τα πόδια μας" την δεκαετία του '90 της "ισχυρής Ελλάδας". Η ρευστότητα δημιούργησε πληθωρισμό, εκτοξεύοντας τις τιμές και κόστος ανά μονάδα παραγόμενου προϊόντος, σε όλους τους τομείς. Ταυτόχρονα οι εισαγωγές κατέστησαν κάθε παραγωγή άσκοπη και ΖΗΜΙΟΓΟΝΑ. Το ξεχείλωμα του εμπορικού ισοζυγίου εκείνης της εποχής είναι αποτέλεσμα της απαξίωσης της ελληνικής παραγωγής. Το οξύμωρο είναι ότι το εμπορικό έλλειμμα της χώρας συζούσε αρμονικά με μια ανάπτυξη του 4% !!! Μαγικό και ανεξήγητο; Την δεκαετία που η ελληνική μεταποίηση "αποθέωνε το ... Λέβα" και γύριζε την πλάτη στο "σέξυ" Ευρώ, η ελληνική φάμπρικα έβαζε λουκέτο και μετακόμιζε στην Βουλγαρία - αφήνοντας πίσω της ανέργους, που αγόραζαν από τις λαϊκές ... πατάτες Αιγύπτου - η Ελλάδα είχε ανάπτυξη ζηλευτή. Η ανάπτυξη όμως δεν οφειλόταν στον πλούτο, αλλά στο χρήμα από την ... Δανεία. Το δανεικό!
Όταν η πραγματική "ατμομηχανή" της ελληνικής οικονομίας (τα δάνεια) "βάρεσε μπιέλα", δεν διαθέταμε μια νέα ατμομηχανή (πραγματική οικονομία) που θα την αντικαθιστούσε Το τρένο αυτή τη στιγμή έχει ακινητοποιηθεί σε μια ανηφόρα (σκληρό Ευρώ) και δίχως μηχανή που να τραβάει ... το παίρνει ο κατήφορος προς τα πίσω (ύφεση).
Το πρόβλημα για κάθε επιχείρηση είναι το οικονομικό περιβάλλον. Τα λειτουργικά κόστη είναι πανάκριβα, αλλά οι τιμές πώλησης δεν μπορούν να ξεπεράσουν το κόστος παραγωγής (δημιουργώντας ζωτικό κέρδος), διότι περιορίζονται από τη τιμή των εισαγομένων ανταγωνιστών τους. Οι δε καταναλωτές δεν διαθέτουν αεριτζίδικη ρευστότητα για να στηρίξουν αύξηση τιμών πάνω από το κόστος. Η ελληνική παραγωγή, αν και παράγει προϊόντα, δεν μπορεί να παράξει κέρδη. Είναι "συστημικά" προγραμματισμένη ("από χέρι") να παράγει ζημίες. Μόνο περιθώριο κέρδους πλέον (για λόγους επιβίωσης), είναι η φοροδιαφυγή, η χρήση μαύρης εργασίας και το "φέσωμα" των προμηθευτών.
Το οικονομικό περιβάλλον είναι η απόλυτη συστημική παράμετρος και η μεταρρύθμισή του είναι η μητέρα όλων των δομικών μεταρρυθμίσεων. Αντί να πούμε την αλήθεια και να ζητήσουμε την μεταρρύθμιση του νομίσματος και του συστήματος τιμών, ασχολούμαστε με δημιουργία "επικοινωνιακών" make-up. Είναι δυνατόν η κρίση στην Ευρώπη και την Αμερική να προήλθε από την έλλειψη μεταρρύθμισης .... στην συντεχνία των ταξιτζήδων? Και την ίδια ώρα να μην χρειάζεται καμιά μεταρρύθμιση η συντεχνία των τραπεζιτών? Είναι δυνατόν η χώρα να πτώχευσε επειδή δεν ήταν απελευθερωμένο το επάγγελμα του περιπτερά? Είναι δυνατόν να μην σχετίζεται με την ανεργία και την ύφεση η πλημμύρα εισαγομένων προϊόντων, που εκτοπίζουν την τοπική παραγωγή? Η λύση στην ανεργία θα προέλθει από το άνοιγμα του επαγγέλματος του Δικηγόρου? Το Ευρώ είναι δυνατόν να μην έχει σχέση με την κρίση όταν καταρρέουν 5 χώρες που το χρησιμοποιούν ως νόμισμα και ευημερούν όσες διατηρούν δικό τους νόμισμα εντός ΕΕ?
Συμφωνώ με τον επικεφαλής της Goldman Sachs ότι "δεν καταλαβαίνω από που θα προέλθει η ανάπτυξη στην Ελλάδα".
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22770&subid=2&pubid=63778121
Μάλλον ο κύριος αυτός δεν ξέρει ότι όπου υπάρχει ένα "θέλω" υπάρχει και ένας δρόμος (προς την χρεοκοπία).
Μάλλον ο σύντροφος Κόεν δεν καταλαβαίνει ότι η ανάπτυξη έρχεται επειδή ο "μέγας τιμονιέρης" Σαμαράς "θα φάει σίδερα για να φέρει επενδύσεις" και επειδή "μιλά με τον θεό".
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου