Για ποιον λόγο η Ανάπτυξη δεν θα έρθει ποτέ στην Ελλάδα:

1.Μία κλασική επαγγελία των πολιτικών ανά τoν κόσμο είναι ότι, λόγω της διακυβέρνησης που πρόκειται να ασκήσουν, θα έρθουν «ξένες επενδύσεις» στην χώρα.

Οι άμεσες ξένες επενδύσεις γινόταν πριν την εποχή της παγκοσμιοποίησης, ώστε οι πολυεθνικές να αποφεύγουν τους υψηλούς φόρους εισαγωγής και να αποφεύγουν τον άνισο ανταγωνισμό από τους ντόπιους επιχειρηματίες. Παρήγαγαν το προϊόν τους μέσα στην χώρα κατανάλωσης, χρησιμοποιούσαν ντόπιους εργάτες και έτσι ανταγωνιζόταν τους ντόπιους επιχειρηματίες επί ίσοις όροις.

Τώρα πλέον που δεν υπάρχουν φόροι στα εισαγόμενα προϊόντα (λόγω παγκοσμιοποίησης και συμμετοχής σε Π.Ο.Ε και Ε.Ε.), κανένας ξένος επενδυτής δεν έχει κίνητρο να παράγει κάτι στην Ελλάδα, ώστε να κερδίσει την αγορά της. Καλύτερα είναι να έχει συγκεντρωμένη όλη την παραγωγή του σε μια φτηνή  (με υποτιμημένο νόμισμα) και εξαθλιωμένη χώρα και να εξάγει σε όλες τις υπόλοιπες. 

Εξάλλου, λόγω ύφεσης, ανεργίας, φτώχειας και γενικής απενταρίας, δεν υπάρχει και κάποια κερδοφόρα αγορά με υψηλή ζήτηση στην Ελλάδα. Συνεπώς, έχει χαθεί το κίνητρο ακόμα και για κάποια μικρή επένδυση εμπορικού χαρακτήρα (εισαγωγή, αποθήκευση, λιανεμπόριο), που δεν εμπλέκει την παραγωγή.

2. Με δεδομένο ότι είναι απίθανο να έρθουν επενδυτικά κεφάλαια από το εξωτερικό, θα έπρεπε να εναποθέσουμε τις ελπίδες μας στην ντόπια επιχειρηματικότητα. Αλίμονο, όμως! Οι επίδοξοι Έλληνες επιχειρηματίες θα έχουν να αντιμετωπίσουν ανταγωνιστικά προϊόντα που εισάγονται από χώρες με φτηνό νόμισμα και χαμηλές επιβαρύνσεις σε φόρους και εισφορές. Το αποτέλεσμα θα είναι να μην μπορέσουν να πάρουν μερίδιο αγοράς και να χρεοκοπήσουν. 

Αν σε αυτό προσθέσουμε και το απελπιστικό επιχειρηματικό περιβάλλον (ανυπαρξία ζήτησης, αδυναμία των τραπεζών να δανείζουν κεφάλαια, ασυνέπεια του κράτους στην εκπλήρωση των υποχρεώσεών του), η οποιαδήποτε ελπίδα θα πρέπει να χαρακτηριστεί ως εμμονή και παραλογισμός.

3. Υπάρχει και η «πιπίλα» της πώλησης της δημόσιας περιουσίας και των ιδιωτικοποιήσεων. Οι πιθανοί αγοραστές των υποδομών, γνωρίζοντας ότι έχει καταρρεύσει η ζήτηση της ελληνικής αγοράς και παράλληλα έχουν αυξηθεί παράλογα οι απαιτήσεις των δανειστών μας επί οποιασδήποτε οικονομικής δραστηριότητας, θα αγόραζαν περιουσία μόνο με σκοπό να την μεταπωλήσουν σε κάποιον άλλον, που θα ήθελε να την αγοράσει για άγνωστο λόγο. Το επιχειρηματικό περιβάλλον στην Ελλάδα είναι απολύτως αβίωτο και κανένας δεν περιμένει να βγάλει κέρδη από ένα μέρος όπου υπάρχουν μόνο χρέη, απόγνωση, αυτοκτονίες, λουκέτα και συλλήψεις επιχειρηματιών.

Άλλωστε, αν κάτι ήταν κερδοφόρο, θα το πουλούσαν;