Ο Γερμανοτσολιάς
είνα κάποιος που εξαρτάται από τους
Γερμανούς και συνεργάζεται μαζί τους
εναντίων των Ελλήνων, ενώ έχει ελληνική
καταγωγή. Αυτό τον ιστορικό όρο
χρησιμοποιούμε για τους “μνημονιακούς”,
στηλιτεύοντας ότι είναι ελληνικής
καταγωγής θιασώτες των Γερμανών.
Υπάρχει και ο
ΣΥΡΙΖΑ, που δεν είναι “μνημονιακός”
και επομένως δεν είναι Γερμανοτσολιάς.
Είναι όμως Πακιστανοτσολιάς! Και
Νιγηριανοτσολιάς. Και Αλβανοτσολιάς.
Και ξενοτσολιάς. Παρόμοια με τους
"μνημονιακούς", ο ΣΥΡΙΖΑ λειτουργεί προς
όφελος των παράνομων ξένων σαν να ήταν
“δικός τους”. Και δεν το αρνείνται. Με
κάτι τσιτάτα “είμαστε όλοι μετανάστες”
κλπ θέτει τον εαυτό του με το μέρος
“αυτών των ανθρώπων”.
Για να καλύψει
τους ξένους διαβιούντες στην Ελλάδα,
ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλει απλά να τους δώσει
ιθαγένεια . Θέλει να αλλάξει την έννοια
της ιθαγένειας. Με τον ίδια λέξη να
εννοούμε κάτι τελείως διαφορετικό: το
“διαφορετικό”. Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να εισάγει
το δίκαιο του εδάφους στην ιθαγένεια,
πράγμα που θα μετατρέψει την Ελλάδα σε
Ιθαγενειάδα. Η ιθαγένεια θα είναι κάτι
άσχετο με την “πατρίδα”. Θα είναι το
βιολογικό περιεχόμενο ενός εδάφους.
Και φυσικά, αν ισχύουν παρόμοια πράματα
και στις άλλες χώρες, θα μπορείς σε μια
ζωή να αλλάξεις όσες ιθαγένειες θέλεις.
Οι χώρες δεν θα έχουν τίποτα “εθνικό”
ως βιωματικό χαρακτηριστικό.
Αυτό που δεν μου
αρέσει στην εικόνα αυτή είναι το γκρέμισμα
ενός βιώματος και μάλιστα πολιτιστικού.
Δυστυχώς, στην Ελλάδα το εθνικό βίωμα
έχει ξεφτιλιστεί για λόγους ιστορικούς.
Και γι αυτό δεν ευθύνεται ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε
η Αριστερά. Είναι υπεύθυνη η Δεξιά που
το κόμμα το έκανε “έθνος”, κατασκευάζοντας
την προπαγάνδα ότι εθνικόφρων σημαίνει
Δεξιός και πως όποιος δεν είναι Δεξιός,
δεν είναι και Έλληνας.
Αντιλαμβάνομαι
το μίσος της ελληνικής Αριστεράς για
το εθνικό βίωμα, αλλά πρέπει η Αριστερά
να προσπαθίσει να αντιληφθεί ότι η
προπαγάνδα της εμφυλιακής Δεξιάς δεν
είναι η πραγματικότητα.
Η ιθαγένεια της
καταγωγής έχει σχέση με το εθνικό βίωμα;
Ναι, είναι ταυτόσημη διότι βίωμα είναι
η εντύπωση που αποκτάς από την εμπειρία
σου με ένα σύνολο ανθρώπων που έχουν
κοινές συνήθειες και τρόπο ζωής. Χωρίς
αυτό το σύνολο που ορίζεται από τις
κοινές συνήθειες του (έθος), δεν έχεις
κάποιο σχηματισμένο βίωμα. Αν ο πληθυσμός
τη Ιθαγενειάδας είναι αλλοτριωμένος
και ανεθνικός, το βίωμά σου δεν είναι
πολιτιστικό, διότι δεν υπάρχει σύνδεση
των μελών μιας κοινωνίας με κοινούς
δεσμούς και δράσεις. Κάθε άτομο έχει
άλλο τρόπο ζωής και αντίληψης της
πραγματικότητας. Κάθε άτομο είναι άλλο
έθνος. Η συνισταμένη είναι κάτι χωρίς
συνείδηση, χωρίς πολιτισμό, χωρίς βίωμα.
Είναι μια ζωή χωρίς ταυτότητα. Η
αποεθνοποιημένη ιθαγένεια καταστρέφει
τον ανθρωπιστικό πολιτισμό (όπως, για
παράδειγμα, τα δημοτικά τραγούδια, τις
παραδόσεις κ.α.) και αφήνει μόνο τον
υλικό και τεχνικό πολιτισμό. Τα έθνη με
ταυτότητα μετατρέπονται σε αλλοτριωμένες
μάζες, σε μια βαβέλ όπου δεν μπορεί το
άτομο να αυτοοριστεί, να χτίσει αρχές,
να βρει ιδανικά και να αποκρυσταλώσει
ένα νόημα ζωής. Γιατί το κάθε έθνος, δεν
είναι ένα εταιροπροσδιοριζόμενος μίσος,
αλλά είναι διαφορετικές βιωματικές
απόψεις για το νόημα τις ζωής.
